Per. Şub 27th, 2020

Fikri olan herkes için …

Mavi At

2 min read

Bir resim çizdim. Dağ yok, mutlu güneş, akan nehir, bununla çelişkili bacası tüten ev, hiçbiri. Kalemlerim de bana ait değildi zaten. Kocaman alev üzerinde ipten bir geçit… Kuşlar da yok, sonsuz mavilik de. İnsan, gökyüzüne çevirmek istiyor başını. Sonra duyduğu tek şey kuş sesi olsun. Öyle olmuyor.. Bir resim çiziyorum, kavgamı koyuyorum, bastırdığım duygularımı, özlemlerimi koyuyorum. Ama kalemler yine bana ait değil. Bir tek kalem alıyorum, siyah kurşuni. Başlıyorum çizmeye ,masmavi bir at ,dikdörtgen pembe bir etek ,yeşil bulutlar.. Bir kalem ki her renk mevcut, bir kalem ki her şey mümkün. Şaşıp kalıyorum. Nerelerdesin sen? Hep mi buradaydın, yoksa fark etmem mi zaman aldı?

İnsan bir kavgaya tutuştu mu, gelen sevginin, misafir hüznün, giden baharların farkına varamıyormuş. O at hep siyahmış zannediyormuş. Gözümün önünde perde, elimde diyaloglarım… Al oyna! Olmuyor efendi olmuyor. İnsan kavgaya tutuştuğunu sanarken, bir şeyler söylerken, küfürler ederken bilmezmiş atın renginin mavi olduğunu. Ben bir kavgadır zihnimde, ömrümü adadım. Sadakatle efendi sadakatle… Bir şeyler söyle dediler, ama bizim istediğimizi… Olur dedim, ben nerden bileceğim, en doğrusunu siz bilirsiniz. Sonra, al şimdi parçala, kanat yüzünü dediler. Kan… İnsanın bir yerdeki acısına denk düştü mü kan sızısı, olur diyormuş her şeye. Hâlbuki benimki denk düşmemiş. Ben kendimi kanatmış, en büyük kavgayı kendimle etmiş, en büyük sözleri kendime etmişim. Canım acıyor. İnsan itaat etmeye alıştı mı arsız bir köle oluyormuş. Vazgeçtim, geri döndüm, yaralarımı sarmak, en güzel kelimeleri, en letafetli cümleleri kendime kurmak istiyorum artık. Ama işte arsız bu sancı! Eğ boynunu, itaat et diyor.

Hep buradaydın, görüyorum. Ben, diyorum, ben. Ben olmak istiyorum, onun dediği, bunun inandığı, sana göre olanı değil. Varoluş çabası veriyorum. Olmasına herkes çiçek kız olur, sus pus. Herkes parmak kaldırıp söz alır, birilerinin onayladığı kadar doğrudur. Sen O’nun adıyla, onun kalemiyle mevcudiyetinle, tek, hür, tek kalemle ben buradayım diyebiliyor musun?

Alanur Coşkun

Daha Fazlasını Göster

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir