Zil Sesi

0
147

Bir öğretmen için okulda çalan zil sesi ne çok şey ifade eder. İlk dersin başlangıcı, teneffüs arası, öğle yemeği, günün sonu. Sıralanır gider. Hayatının bir parçasıdır; su içmek yemek yemek gibi. Çalan zil sesinin beni benden edeceğini, kulaklarımı deli eden bir yankıya dönüşeceğini hayal bile edemezdim. Kulaklarımı tıkayarak kapıyı, pencereyi kapattığım anlar rüya gibi geliyor. Sonu kâbusla biten korkunç rüyalar. Balkonumun tam karşısında duran okuldan duyulan zil sesi modumu tarifsiz bir şekilde etkiliyor kocaman bir hiçliğe dönüşmesine yetiyordu. Şimdi bende okulda olup dersimi anlatıyor olabilirdim. Öğrencilerimin arasında yeni bir güne başlıyor olabilirdim. Ama nafile herkes ait olduğu yerde iken ben dört duvar arasında odadan odaya dolaşıp duruyorum. Koltuklar, dolaplar, halılar öğrencilerimin yerini almış olamazdı herhâlde. Sebep her ne olursa olsun yürek sızı mı sadece ben biliyordum. Lakin zerre kadar vicdanımda huzursuzluk hissetmiyorum. Âlemlerin Rabbi her şeyi biliyor ve gönlüm bir kuş kadar özgür ve hafif. Öğrencilerime ışık olmaktan başka hiçbir gayem olmadı ve olmayacakta. Yattığım yerde yorganı başıma çekerek duymamaya çalıştığım zil seslerinin artık sonu gelmeli…

    Yüreğimdeki öğretme aşkı hiçbir zaman sönmeyecek. Eğer ben istersem her mekânda ahenkle çalan zil sesleri tekrar çalabilir. Evimde ya da başka mekânda ne fark eder ki benim gönlümdeki ışık yeter de artar. Evet kaçmayacağım artık, kulaklarımı da tıkamayacağım. Çal çalabildiğin kadar zil… Her çalışında öğrencilerimi hatırlat, kara tahtamı hatırlat, sıralardaki yazıları hatırlat. Gönlümde ki sevgi ufak bir engelle bitecekse zaten hiçbir zaman öğretmen olmamışımdır. Öğrencilerimi yine bulur yine aydınlatırım yollarını bitmeyen şevkle, özlemle. Çünkü ben gönül eriyim ne durmak bilirim ne yorulmak.

    Güneş yine ışıl ışıl parlıyor ve huzmeleri ruhumu aydınlatıyor. Açtım kapıları, pencereleri okulun çalan zil sesi de kulaklarımı dolduruyor gümbür gümbür. Sınıfımda değil evimde bekliyorum öğrencimi. Sınava hazırlanan öğretmen adayım gelecek birazdan. Nasıl da azimli şevkli şaşmamak mümkün değil! Yapmışım hazırlıklarımı sorularım hazır durmak yok yola devam. Bugün rahat rahat yüz soru çözeriz. Demlik de mis gibi çayımda hazır fırında mis kokan kurabiyelerin kokusu zaten tüm sokağa yayılmış. Başlasın ders çalsın zil. Susmasın ben sus diyene kadar.

  Şükür ki öğretmenim, öğretme aşkıyla doluyum. Yer, zaman, mekân hepsi teferruat. Asl olan benim hissettiklerim ve hissettirmek istediklerim. Ömrüm yettiğince zafer benim emanetler benim. Kanımın son damlasına kadar koruyacak kudret önce yaratanın sonra benim.

Işkın Arslan Coşkun

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here