Çıkmaz Sokaklarda Arayış

0
98

Bazen,

Gözlerin dalar uzaklara,

Düşüncelere hapsolur ruhun, 

Buğulanır bakışların, titreşir ufukta gölgeler, uzar… 

Mevsimlerin anlamı kalmaz, bahar gözünde olmaz,

Daralır için, hüzünlenir yüreğin, aklında bin bir düşünce,

Gitmek istersin çok uzaklara, bu düşüncelerden kurtulmak için,

Onlarca hatta yüzlerce sorumluluğun bağlar seni olduğun noktaya,

Çakılır kalırsın oracıkta… Yığılır ardı ardına, kaderindeki imtihanlar peşin sıra…

Kurtulma ümidini korumak çok zordur, çünkü ara vermez dertler arka arkaya…

Söylemek ister kimselere söyleyemezsin, derdini de hissettiklerini de…

Anlatmak ister anlatamazsın… Yazmak ister, yazamazsın…

Kelimeler, cümleler sürekli kafanda dans ederler…

El ele verir, halay çekerler, “özgür bırak bizi” derler…

Bilirsin ki, onlar özgür kalırlarsa, sen esir olursun onlara, onun için tutsak kalmaya mahkûm olmalı o düşünceler oralarda… 

Boğazına takılanlar bir yana, kaderine takılanlar da kafanı kurcalarken, yutkunsan da boğulursun… Rahat nefes alamazsın bu şartlarda… Akşamlar olur sabahlara ulaşmayan, karanlıklar vardır yıllar yılı gün ışığı doğmayan… 

Çıkmaz sokaklarda dolaşmaya, gücün yetmez bir gün daha, bu şartlarda yaşamaya… 

En dibinde kalırsın kuyuların, çıkamazsın aydınlığa…

Kalakalırsın, yarı gölgeli ve karanlık odalarda…

Bir gün daha gücün yetmez, bu hayata dayanmaya, zorluklara katlanmaya, kuyularda yaşamaya…

Ve ümidi aramaya, ümidin olmaz bu durumda…

Elif Feyza Çolakoğlu

Fotoğraf: Rezzan Bulgu

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here