Susunca

1
654

Susunca kahroluyor insan biliyor musun?
Sağ ol mu diyorsun bana hala?
Solu olmayanın sağı olurmu hiç.
Sağolsun yinede aşk acısı,
Dolaşıp durur yüreğimin sokaklarında.
Çocukluğumu arıyorum,
Aklıma ne zaman gülüşüm gelse,
Ve bu yüzden şiirler sığdırıyorum bir kelimeye.
Sen söyle şiir,
Kırgın olsam hayata ne çıkar şimdi.
Ölüyor anılarım şehrin karanlığında.
Ve biliyor musun;
Varlığın beni ayakta tutarken,
Ödüllendirdin beni sensizlikle.
Söyle kadın.
Nerden bileceksin bu kaçıncı izmaritim.
Bilemeyecksin..
Velhasıl kelam,
Yaklaşıyor sonum.
Artık ne dermanim var aşka,
Ne de seni satırlara sığdırmaya.
Madem ki gittin,
Bırak beni yalnızlığımla başbaşa.
Ve biliyorum ki yalnızlık sırdaştır karanlığıma.
Anladım ki…
Kafa tutmak harbiden de zormuş hayata
Sefa Sandıkçı

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here