Eksik Kaldı

0
425

Yalnızlığın hüsranı buğusu sarıyor yüreğimi.
Dinginleşmis vaveylalar kopuyor derininde
Yaralanmış, yuttuğum kelimeler, kan kaybından ölmüş.
Katran olup bedenime zehir yaymış.
Çam parçaları gibi batarken kelimeler.
Ben üzüldüm, ben yoruldum, kanadım.
Mutluluğa, umuda kefen giydirip mezar kazdım.
Eksik kaldı bir mısrada sızlarım.
Şiir sarıp uyuduğum acılarım kabuk tutmadı.
Ölümler doğururken ruhum bedenim ölmedi.
Eksik kaldı bir şiirde tüm ağrılarım.
Ayşe Nur Orak

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here