Mürekkep Makamı

0
243
reklamlar
Yazı arası Reklam

Bir sığıntıydı dizlerim. Hiçe kanat çırpmış duygularımın, esiri olmuş bir sığıntı. İçerine sızanların ara sıra umurunda olmadığı tek odalı bir avuntuydu. Gözlerine çalınmış günahların hüznüyle yoğrulmuş ama affedilmenin sığınağına müptelâ bir deliydi bazen…
Uzun zamanların kimliğiydi. Çoğu kez yokluğuna koyulmuş yoldaşlarına ağıtlar besteleyecek kadar zahmetliydi. Bildiği yok, bilmediği çoktu bakışlarının. Şifalı niyetlerin kalesine sığınmak istercesine verdiği bir imtihandı onunki. Aczi heybesine dolduracak kadar doldurmuştu.Umutlarını ve kıyısına vurduğu sevdalarını aş etmişti kalbine. Bitişiydi, oysa bildiklerinin sonuydu, bilinmez ki kim bilir daha ne çok sebeplere dem vurdu. Acıydı adı, ah’tı, ahd’di.
Makdemi bahar ile yola koyulur kalbim.Var ile yok arası iken can bulur ahde vefa. Umrunda olmayan sevdalar, uğrunda ödediği günahların bedeli olmuş çıkmışken, ardına asılı bıraktığı matemlerin yası tutulmaya yüz tutmuşken, söylenecek hükmü kalmamıştı meksûriyetin…
Kimdi, kimiydi hiçliğin? Şah damarından yakın olana sunulan kulluğunun adı olup kalmalıydı. Lekelenmiş bir çığ gibi büyüyen, bir düğüm gibi çözümlenemeyen günahına kilit vurmuş bir serserinin kalbini mi taşıyordu bu can? Arkasına bıraktıklarına miras edilen birikmişliğinin hesabını gecelere sormalıydı.Ve biteni tam alnından öylece vurmalıydı.
Dizlerim, bağına dolanan yalnızlığın seyrine inat, yürek devletini kurmaya meyilli bir çılgınlıkla varlığına muhtaç.
Değdiği kadardı ömür çabalarımıza, hiçlik ve kırıklık mesafesi kadar bakışların ardına sığınan bir avuç kadardı.
Sevdiği kadardı ömür yaralarımıza, yürek ve kalp mesafesi kadar soluğun ardına sığınan bir nefes mesafesi kadardı…

EMİNE YILDIRIM

Yazı altı reklam

CEVAP VER