Dur

0
269
reklamlar
Yazı arası Reklam

Dur…

Dokunma bu yolda çaresiz düşen bedenime…
Yine savurma küllerimi gözlerinle…
Geri git;
hizasında olma senin için can çekişen bu canın…
Ben kırdım o zeytin dalını, artık güvercinler kadar mahkumsun bir nebze sevgime…
Yok artık ölümü kollarında isteyen bir ben…
Ağla ki artık gözlerime denk gelesin…
Yoldum yollarına ektiğim papatyaları…
Perdeyi çekip yolabilirsin saçlarını…
Aşkı oyuncak bilenler için sevda dağlar kadar ağırdır…
Ve sen ey yollarına yıllarımı harcadığım…
Bir menekşe gibisin sen artık bana…

Dur…

Doldurma göz çukurlarımı yaşlarla,
Kaldıramam;
Bırakma hayalleri omzuma.
Sil artık…
Bedelini ödediğim sevdanın çetelesini tutmuyorum.
Sensizliğe son çentikti bu gece.
Güneşi bekliyorum günüme.
Ufukta umut var…
Yanık bir Anadolu türküsüyüm şimdi…
Neleri sindirdim, neleri sığdırdım yüreğime.
Yaşamak istediklerime ne büyük bir nezarettir şimdi gözlerin,
Yaşlandım…
Hiç tutmadı o günden sonra ellerim.
Simdi bir katilim geçmişime.
Namluya sürdüm senli dünleri,
Her dakikasına sıkıyorum içi hasretinle dolu mermileri…
Zor bela öldürdüm seni.
Bir daha hiç yaşama beni.

Kendine iyi bak….

Yokluğum bir yastık ve her gece daya gözlerini gökyüzüne,
Koy başını dizlerime…
Ben her gece öldürdüm kendimi şimdi sıra sende…
Yık bakalım şehri başına bensiz becerebilecek misin?

Mehmet Uymaz

Yazı altı reklam
PAYLAŞ
Önceki İçerikSevmek
Sonraki İçerikHuve

CEVAP VER